w numerze:
Pochwała wierności małżeńskiej -
wykłady o rodzinie
Zaproszenie do Sanktuarium Miłosierdzia Bożego -
Msze św. z modlitwą o uzdrowienie odbywają się w ostatnią sobotę każdego miesiaca
Nr 14(694)* J * ROK* LI * 06 IV 2008
[Rozmiar: 7930 bajtów]

Poznać Go

Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: „Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił”. Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu Łk 24, 28-31

Uczniowie poznali Jezusa po łamaniu chleba – po tym, jak go podzielił i im podał. „Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go” (Łk 24, 31) - pisze św. Łukasz. Czy umiemy dostrzec dwie strony tej historii?
Uczniowie Jezusa Chrystusa to ci, którzy byli z Nim. Pozwalali Mu się karmić. W minione Święta Paschalne w wielu kościołach było widać, jak duża jest rzesza uczniów Chrystusa. Tysiące rozdanych Komunii św. – tak wielu przyszło do Niego, by ich nakarmił.
Jezus Chrystus rozdaje chleb, dzieli go. Minione święta pokazały, że są ludzie, którzy chętnie podzielą się chlebem powszednim. W kościołach wystawiano kosze na skarbonki wielkopostne Caritas. Zbierano również żywność, ubrania, zabawki. Ktoś te dary rozdzielił, zaniósł potrzebującym. Ile było dobrych rąk wyciągniętych w stronę drugiego człowieka, ile było miłosiernych dłoni, w których ujrzeć można było miłość Zbawiciela… Wielki Post to czas cudów. I nie zastanawiajmy się nad definicją cudu. W Wielkim Poście odnaleźli się ci, którzy przeżywali Święte Triduum Paschalne. Echo tego cudu tak wyraźnie można było usłyszeć w ubiegłym tygodniu – w Święto Miłosierdzia Bożego. Nie sędzia, ale kochający Ojciec przyszedł, by nakarmić sobą wszystkich, którzy tego pragną i potrzebują. Miłosierne łamanie i rozdawanie chleba – cudowne spotkanie.

Joanna Kruczyńska

pozycje cykliczne:
[Rozmiar: 10434 bajtów]
 DHTML Menu by AllWebMenus





wiadomości opracował ks. Dariusz Żurański

[Rozmiar: 14592 bajtów]
Rembrandt van Rijn, „Wieczerza w Emaus”
Rozwój kultu bł.ks. Stefana W. Frelichowskiego

W przyszłym roku minie 10 lat od ogłoszenia błogosławionym ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. Już dzisiaj wydaje się słuszne podjęcie próby opisania rozmiarów kultu Błogosławionego. Poniżej przedstawiono kilka wybranych, wydaje się, że jednych z ważniejszych przejawów kultu bł. Księdza Stefana, które pojawiły się po 7 czerwca 1999 r.

Sanktuarium

Dekretem biskupa toruńskiego Andrzeja Suskiego z 31 marca 2001 r. kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego w Toruniu został podniesiony do godności sanktuarium bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. Miejsce to stało się centrum kultu Błogosławionego. Stąd wychodzi wiele inicjatyw, które promują kult bł. Księdza Stefana. Przywołane poniżej przykłady rozwoju kultu Błogosławionego związane są w znacznej mierze z tym sanktuarium.
W sanktuarium w każdy pierwszy czwartek miesiąca o godz. 18 odmawiana jest nowenna za pośrednictwem bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego. W jej trakcie czytane są podziękowania i prośby, które zostały wpisane do „Księgi próśb i podziękowań”, wyłożonej w kościele przy grobie kości palców Błogosławionego. Do chwili obecnej zostało zapisanych przeszło 20 ksiąg. Wpisy oczekują jednak na szczegółowe zainteresowanie, gdyż to między innymi na ich podstawie będzie można poznać zasięg kultu bł. Księdza Stefana. Można założyć, że średnio każdego miesiąca pojawia się ok. 100 wpisów. Daje to w sumie ok. 10 tys. wpisów od 1999 r.
Inne przejawy pamięci o Błogosławionym związane w znacznej mierze z sanktuarium to: nabożeństwa – Litania do bł. ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego; melodia – Tomasz Bojarczuk (2004 r.); trzy Drogi Krzyżowe opracowane przez Grażynę Zielińską, Roberta Zadurę oraz ks. Krzysztofa Bojkę; pieśni – „Boży Kapłanie” (słowa s. Maria Wincenta Olkowska, pasterka, muzyka Roman Grucza), pieśń powstała na beatyfikację (7 czerwca 1999 r.), „Dałeś nam, Panie, Pasterza” (muzyka i słowa Marian Grocholewski), „Błogosławiony Stefanie Frelichowski” (muzyka i słowa Marian Grocholewski), „Jest dla nas wzorem Stefan Wincenty” (słowa Beata Chomicz i Jan Chojnacki, muzyka Jan Chojnacki).

Relikwie

W przypadku relikwii bł. Księdza Stefana trzeba wspomnieć, iż znakiem Opatrzności Bożej jest to, że w ogóle je posiadamy. Przypomnijmy, że student medycyny, Stanisław Bieńka, który pracował w obozie w Dachau przy chorych oraz wywoził ciała zmarłych, zachował fragmenty kości palców Księdza Stefana. Jeden z nich umieścił w odlanej pośmiertnej masce kapłana, drugi natomiast ukrył w kawałku wapna i schował go w metalowym opakowaniu. Te wyjątkowe pamiątki po więźniu obozu koncentracyjnego przetrwały wojnę. W konsekwencji dzisiaj możemy się radować, że bł. Ksiądz Stefan jest pośród nas w znaku relikwii. Pomimo niewielkich ich ilości podzielono je i przeznaczono dla wielu miejsc i środowisk.


Redaktor odpowiedzialny:  ks. Dariusz ŻURAŃSKI
Współpraca: ks. Wojciech MISZEWSKI
ul. Łazienna 18, 87-100 Toruń
tel. 056 622 35 30 w.39, fax 056 622 35 30 w.38
dyżur: od poniedziałku do piątku, od 9.00 do 13.00
Redakcja częstochowska:
Karolina JADCZYK
ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa,
tel. 034 365 19 17,
fax 034 366 48 93
jesteśmy gośćmi
na stronach:

opracowanie stron:Tomasz Kowalski