w numerze:
Trzecia rocznica śmierci Jana Pawła II -
na terenie diecezji
"Wstańcie, chodźmy" -
wystawa prac plastycznych w katedrze Świętych Janów w Toruniu
Nr 16(696)* J * ROK * LI * 20 IV 2008
[Rozmiar: 7930 bajtów]
Droga

Jak różne są nasze drogi. Zazwyczaj wybieramy je sami, choć niestety zdarza się, że ktoś zrobi to za nas. Czy człowiekowi, który kończy studia prawnicze tylko dlatego, że to tradycja rodzinna, będzie dobrze na obranej drodze? Czy lekarz, który mówi pacjentowi w dniu operacji: „Proszę przyjść za trzy miesiące, a jak się nie podoba to można w ogóle zrezygnować”, powinien znaleźć się w – o ironio! - służbie zdrowia?
Niewątpliwie wielką łaską jest umiejętność dostrzegania, że Bóg ingeruje w kręte ścieżki naszego życia. Jak szczęśliwy jest ten, który potrafi zatrzymać się, popatrzeć na swoje dotychczasowe losy i zobaczyć, że im bardziej były zawiłe, nieprzewidziane, po ludzku dziwne i zaskakujące, tym bardziej są dowodem na obecność Boga i Jego pomoc. Każdy z nas jest w stanie podać przynajmniej kilka przykładów z własnego życia, kiedy coś potoczyło się nie po naszej myśli, a w efekcie przyniosło dobro, którego się nie spodziewaliśmy.
„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” (J 14, 6) mówi Chrystus. Jest to odpowiedź dla wszystkich męczących się na drodze, na której się znaleźli, niewkładających serca w to, co robią. Jest to także potwierdzenie dla szczęśliwców będących na swoim miejscu. Zalecenie proste i trudne jednocześnie: zaufaj Jezusowi. W ten czas, w którym wydaje ci się, że nie ma Go obok ciebie, On niesie cię na swoich barkach. Jak pisał ks. Jan Twardowski: „Jeśli nie wiesz dokąd iść sama cię droga poprowadzi”.

Joanna Kruczyńska

pozycje cykliczne:
[Rozmiar: 10434 bajtów]
 DHTML Menu by AllWebMenus





wiadomości opracował
ks. Dariusz Żurański

[Rozmiar: 11947 bajtów]





Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!
Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie
J 14, 1. 6


Guino Reni, „Zmartwychwstanie”




Krzyż oficerski orderu odrodzenia polski dla Antoniego Szymkowskiego

Obywatel, chrześcijanin, patriota


Antoni Szymkowski ukończył Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1956 r. był jednym z liderów protestujących studentów toruńskich. Przewodził demonstracjom i wiecom ulicznym, był aktywny w czasie publicznych dyskusji. Po uzyskaniu dyplomu, jako absolwent rozpoczął pracę na Wydziale Sztuk Pięknych. Z powodu przekonań został w 1956 r. usunięty z pracy na uczelni. Początkowo pracował w Muzeum Etnograficznym. Następnie aż do emerytury był nauczycielem w Technikum Budowlanym w Toruniu, gdzie uczył rysunku i elementów historii sztuki. Młodzież obdarzała go wielkim szacunkiem.

Dał się też poznać jako aktywny działacz Duszpasterstwa Akademickiego w Toruniu, uczestnik wielu pieszych pielgrzymek na Jasną Górę. Po sierpniu 1980 r. utworzył NSZZ „Solidarność” w Technikum Budowlanym. W lipcu 1981 r. został wybrany do Zarządu Regionu Toruńskiego NSZZ „Solidarność”. Internowany w nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. został osadzony w Potulicach, a następnie w Strzebielinku.

W obozie internowania w Strzebielinku namalował kopię obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, nazwaną obrazem Matki Boskiej Strzebielińskiej Zbudował ołtarz do procesji Bożego Ciała, która odbyła się na spacerniku więziennym 10 czerwca 1982 r. Wywalczenie przez internowanych prawa do zorganizowania procesji było również zasługą Antoniego Szymkowskiego.
W ramach obozowego samokształcenia wygłaszał prelekcje z zakresu religii, historii sztuki i socjologii. Esbecy z Torunia, którzy przyjeżdżali do Strzebielinka, próbowali go przesłuchiwać. Szybko jednak zaniechali tego, gdyż Antoni Szymkowski niewiele powiedział, a ze swojej strony zachęcał „smutnych panów” do nawrócenia się.
Z internowania został zwolniony 24 lipca 1982 r. Aktywnie działał w podziemiu, propagował w Toruniu zasady ruchu nonviolence, tzn. walki o prawa obywatelskie bez używania przemocy.

Antoni Szymkowski określał się jako nauczyciel katolicki. Był wspaniałym wychowawcą kształtującym w młodych ludziach postawę chrześcijańską. Przed nikim nie ukrywał, że przekazuje młodzieży wiedzę o zbrodni katyńskiej i innych białych plamach w historii Polski. Warto dodać, że prowadził wykłady ze sztuki sakralnej w Seminarium Misyjnym w Kazimierzu Biskupim k. Konina.
Antoni Szymkowski to wzór zaangażowanego obywatela, chrześcijanina i patrioty, który swoje życie poświęcił Bogu, Ojczyźnie i Bliźniemu; zarówno w momentach historycznych, jak i szarej codzienności starał się czynić dobro. Dbał, aby to dobro rozsiewać w sercach innych ludzi. To, że żyjemy dziś w Wolnej Polsce jest także jego zasługą.



Redaktor odpowiedzialny:  ks. Dariusz ŻURAŃSKI
Współpraca: ks. Wojciech MISZEWSKI
ul. Łazienna 18, 87-100 Toruń
tel. 056 622 35 30 w.39, fax 056 622 35 30 w.38
dyżur: od poniedziałku do piątku, od 9.00 do 13.00
Redakcja częstochowska:
Karolina JADCZYK
ul. 3 Maja 12, 42-200 Częstochowa,
tel. 034 365 19 17,
fax 034 366 48 93
jesteśmy gośćmi
na stronach:

opracowanie stron:Tomasz Kowalski